ปลาบางตัว ไม่มีใครจับได้
ไม่ใช่เพราะมันว่องไวแข็งแรงกว่าตัวอื่น
แต่เป็นเพราะคุณสมบัติพิเศษบางอย่าง
"เจ้ายักษ์"เป็นหนึ่งในปลาพวกนั้น
มันเป็นตำนานก่อนพ่อเกิดซะอีก
มันเมินเหยื่อราคาแพง บ่อยครั้งกว่าปลาตัวใดในอลาบาม่า
มีคนพูดว่าปลาตัวนี้ คือวิญญาณของขุนโจร...
ที่จมน้ำตายเมื่อหกสิบปีก่อน
บ้างก็ว่ามันเป็นไดโนเสาร์หลงรุ่น จากยุคครีเตเชียส
พ่อเองไม่เชื่ออะไรงมงายแบบนั้น
รู้แต่ว่า พ่อคิดจะจับปลาตัวนี้...
มาตั้งแต่หัวเท่ากำปัน
และวันที่ลูกลืมตาดูโลก.. .
คือวันที่พ่อจับมันสำเรจ
ฉันลองใช้หมดแล้ว
ทั้งหนอน, เหยื่อปลอม, เนยถั่ว เนยถั่วผสมเนยแข็ง
แต่วันนัน ฉันเกิดสังหรณ์พิเศษ
ถ้ามันเป็นขุนโจรมาเกิด เหยื่อธรรมดาไม่ได้ผลแน่
ต้องใช้อะไรที่มันอยากได้มากๆ
- นิ้วคุณเหรอ? - ทอง
ฉันผูกแหวนด้วยเอ็นที่เหนียวที่สุด...
เหนียวพอที่จะยึดสะพานได้ สองสามนาทีเลย
แล้วฉันก็เหวี่ยงมันออกไป
เจ้ายักษ์โดดฮุบ ก่อนที่มันจะตกถั่งน้ำด้วยซ้ำ
แต่พริบตาเดียว สายเอ็นก็ขาดผึง
เวรกรรมของฉัน
แหวนแต่งงาน สัญลักษณ์แทนรักเดียว ที่มี่ต่อเมียฉัน...
- ที่กำลังท้องแก่... - บอกให้เขาหยุดที
หายวับไปในพุงปลาที่ไม่มีใครจับได้
แล้วคุณทำยังไง?
ฉันตามล่ามันหัวนาจรดท้ายนา
ปลาตัวนี้ที่ชื่อ เจ้ายักษ์...
ตลอดมาเรานึกว่าเป็นตัวผู้ ที่แท้ก็ตัวเมีย
ไข่เต็มท้องใกล้ออกเต็มที
ผมเลยทำใจลำบาก
ถ้าผ่าท้องมัน ผมก็ได้แหวนคืน...
แต่ทำยังงั้นก็เท่ากับผมฆ่าปลาดุกยักษ์ ที่ฉลาดสุดๆในแม่น้ำแอชตัน
แล้วต่อไปลูกผมก็จะหมดโอกาส...
จับปลาแบบนี้ด้วย
แม่ปลาตัวนี้กับผม...
- ชะตาผูกพันกันตัดขาดกันไม่ได้ - "ตัดขาดกันไม่ได้"
ที่นี้พวกคุณคงสงสัยวา...
โอ๋ ยังไงลูกก็เป็นเจ้าของงานคืนนี้จ้ะ
ทำไมมันฮุบแหวนทอง แต่ไม่สนอย่างอื่น?
ปริศนาข้อนี้ผมคิดออกในวันนั้นเอง...
วันที่ลูกชายผมเกิด
บางที วิธีจับสาวสวยสักคน ที่ไม่มีใครจับได้...
คือเราต้องใช้แหวนแต่งงาน
พ่อเล่าเรื่องลูกหน่อยไม่ได้รึไง?
ผมเป็นแค่ตัวประกอบในนิยาย...
ตำนานการผจญภัยของพ่อ ซึ่งไม่ได้เกิดขึ้นจริง
เพราะพ่อเร่ขายของ อยู่ในวิชิต้าวันที่ผมเกิด
โธ่วิล ใครๆก็ชอบเรื่องนี้นะ!
ไม่ ไม่ทุกคน ผมคนนึงล่ะที่ไม่ชอบ เพราะผมฟังมาพันครั้งแล้ว!
ผมจำมุขได้หมด ผมเล่าแทนพ่อได้เลย!
ผมขอซักคนเถอะ คนเดียวเท่านั้น...
ที่โลกไม่ต้องมาสนใจกับเอ็ดเวิร์ด บลูม
- ทำไมพ่อไม่เข้าใจบ้างเลย? - พ่อเสียใจที่ทำให้ลูกขายหน้า
พ่อทาขายหน้าตัวเองต่างหาก แล้วยังไม่รู้สึกตัวอีก
หลังจากคืนนั้น ผมไม่พ๔ดกับพ่อถึงสามปี
ผมวิลเลียม บลูม สำนักข่าวยูพีไอ คือผมจะ...
แต่พูดได้ว่าเรายังติดต่อกันทางอ้อม
แม่ส่งจดหมายและการด์มา ในนามของทั้งคู่
ผมโทรไป แม่จะบอกว่า พ่อไม่อยู่หรือว่ายน้ำอยู่ในสระ
มันกลายเป็นกฎว่า เราไม่พูดเรื่องที่พ่อกับผมไม่ยอมพูดกัน
ว่าไปแล้ว ผมไม่คิดว่า ตัวเองมีอะไรเหมือนพ่อเลย
และพ่อก็คงไม่คิดว่า เขามีอะไรเหมือนผมด้วย
เราเหมือนคนแปลกหน้าที่รู้ไส้กันดี
ถ้าผมจะเล่าประวัติพ่อ...
คงแยกไม่ถูกระหว่างจริงกับเท็จ ชีวิตกับจินตนาการ
มีวิธีเดียวคือต้องเล่าตามที่พ่อเล่าให้ผมฟัง
มันฟังดูเหลวไหล และส่วนใหญ่ก็ไม่ได้เกิดขึ้นจริงๆ
เอาแหวนฉันคืนมา
ขอบใจ!
แต่นั่นล่ะคือเรื่องราวแบบที่มันเป็น
การเกิดของเขาคือ ตัวกำหนดเส้นทางชีวิตที่ผิดแผก
ไม่ยืนยาวกว่าใคร แต่ไม่ธรรมดา
และแม้ว่าเรื่องราวของเขาจะแปลก...
ตอนจบก็มักจะน่าทึ่งที่สุดเสมอ
ค่ะ เขาอยู่ค่ะ
แม่คุณโทรมา
แล้วหมอเบนเนตต์ว่ายังไง?
ได้ครับ ผมจะพูดกับพ่อ
ครับ ผมจะรอ
แย่ลงหรือคะ?
แย่กว่าที่คิด หมอหยุดทำคีโมแล้ว
- คุณต้องกลับไป - คงต้องคืนนี้
- ฉันจะไปกับคุณ - ไม่ ไม่ต้อง
ฉันจะไปด้วย
เอาล่ะ ลูกจะเอาเรื่องอะไร
ลืงในโรงนา หรือหมาบนถั่นน
ขอนิทานเรื่องแม่มด
แม่สั่งไม่ให้เล่าเรื่องนั้น
- เพราะลูกจะฝันร้าย - ผมไม่กลัวซักนิด
พ่อก็ไม่กลัว ทีแรกนะ
เรื่องนี้เกิดขึ้นในบึงนอกเมืองแอชตัน
เด็กๆถูกสั่งห้ามไม่ให้ไปที่นั่น เพราะมีงู แมงมุม...
กับทรายดูดที่กลืนลูกได้มิด ก่อนที่จะทันอ้าปากร้อง
เราห้าคนออกไปคืนนั้น
พ่อ...รูธี...วิลเบอร์ ฟรีสีย์...
แล้วก็สองพี่น้องไพรซ์ ดอนกับแซคกี้
ไม่มีใครรู้ว่าจะไปเจอกับอะไร
แต่เชื่อกันว่าแต่ละเมืองต้องมีแม่มด...
คอยจับกินเด็กดื้อ...
หรือหมาน้อยที่หลงเข้าไป
แม่มดใช้กระดูกเสกคาถั่าสาปแช่ง...
หรือทำให้ดินแล้ง
- ตาแม่มดเป็นลูกแก้วจริงมั้ยนะ? - เขาว่าได้มาจากยิปซี
- ยิปซีคืออะไร? - แม่นายก็เป็นยิปซี
แม่นายร้ายชิบเป๋ง
ห้ามพูดคำหยาบต่อหน้าสุภาพสตรี
- ระยำ - ชิบหาย
ตายโหง
ปิดไฟฉาย เดี๋ยวแม่มดเก็นเรา
ในบรรดาแม่มดทั้งหลายของอลาบม่า...
มีรายหนึ่งที่คนกลัวเกรงที่สุด
ตาลูกแก้วข้างเดัยวของนางมีอำนาจลึกลับ
ใครจ้องตาข้างนั้น จะมองเห็นตัวเองตอนตาย
ตายกับผีซิ ยัยนี่ไม่ใช่แม่มดซักหน่อย
ถ้านายมั้นใจก็ไปเอาลูกตานั่นมาเลย
อยู่ในกล่องบนโต๊ะหัวเตียง ใจถึงมั้ยล่ะ?
ฉันจะไปเอาลูกตามาเดี๋ยวนี้
ั้ ็ ื ิ - งั้นก็ลงมือซิ - ก็ได้
- ได้ก็ไปเลย - ตกลง ไปเดี๋ยวนี้ล่ะ
เอ็ดเวิร์ด อย่าดีกว่า
นายจะโดนจับไปทำสบู่
ยัยแม่มดนี่ชอบจับคนไปทำสบู่
ผมชื่อเอ็ดเวิร์ด บลูม...
เพื่อนๆผมอยากเห็นลูกตาคุณ
- นายได้ลูกตามามั้ย? - ได้มาแล้ว
ไหนดูซิ
ช่วยด้วย!
ฉันเห็นตัวเองตอนตาย ฉันแก่งกแล้วล้มลง
แต่ฉันยังไม่ทันแก่เลย
ผมคิดถึงความตาย การได้เก็นตัวเองตาย
ในแง่หนึ่ง ถ้าเราคิดถึงแต่ฉากนี้...
เราก็คงบ้าแน่
แต่มันอาจช่วยเราได้ใช่มั้ย?
เพราะเรารู้ว่าในเหตุการณ์อื่นๆ เรารอดแน่
นี้ผมกำลังจะบอกว่า ผมอยากรู้
ผมจะตายแบบนั้นเอง
หวัดดีครับแม่
- นั่นรถหมอเบนเนตต์ใช่มั้ย? - ใช่จ้ะ เขาอยู่ข้างบนกับพ่อ
- พ่อเป็นไงบ้าง? - มาแม่หิ้วให้
ก็ดื้อตามเคย ไม่ยอมกิน ไม่กินก็ไม่มีแรง
ไม่มีแรงก็กินไม่ไหว
- พ่อจะอยู่ได้นานแค่ไหน? - อย่าถามเรื่องนี้
อย่าเพิ่งถาม
วิล
คุณหมอเบนเนตต์ ดีใจที่ได้เจอคุณ
นี่ภรรยาผม โจเซฟีน
ยินดีที่ได้รู้จัก
- เจ็ดเดือนแล้วนี่ - ครบพอดีค่ะ
เด็กผู้ชายแน่ๆ
ลองให้เขาจิบนี่ดู เขาคงไม่ยอม แต่ลองดูแล้วกัน
"เครื่องดื่มเสริมสุขภาพ"
พ่อครับ?
พ่อจะดื่มน้ำเหรอ?
- แกจะต้องเจอเซอร์ไพรส์ครั้งใหญ่ - ผมน่ะเหรอ?
เมื่อมีลูก ทุกอย่างจะเปลี่ยนไปหมด
เปลี่ยนผ้าอ้อม เช็ดอ้วก ให้นมกลางดึก
- แล้วพ่อเคยทำอย่างนั้นรึเปล่าล่ะ? - ไม่เคย
แต่ได้ยินว่ามันแย่สุดๆ
แล้วยังต้องใช้เวลาอีกหลายปี ปลูกฝังอะไรผิดๆ...
ยัดเยียดเรื่องไร้สาระใส่หัวเด็ก แล้วมันก็ดันโตขึ้นมาเป็นคนดีๆจนได้
- พ่อว่าผมพร้อมมั้ยล่ะ? - ก็แกมีพ่อตัวอย่างชั้นเยี่ยมทั้งคน
ดื่มครึ่งนึง แล้วผมจะบอกแม่วา่หมดเกลี้ยง
พอใจกันทุกฝ่าย
จะห่วงไปทำไมนักนะ พ่อยังไม่ถึงฆาตซะหน่อย
พ่อไม่ตายแบบนี้หรอก
- พ่อแน่ใจเหรอ? - แน่ซิ พ่อเห็นในแก้วตานั่น
- ยายแก่ที่หนองน้ำ? - เธอเป็นแม่มด
ไม่ใช่หรอก แค่แก่จนหมดสภาพน่ะ
พ่อได้เก็นตัวเองตอนตาย มันไม่ใช่แบบนี้
แล้วมันเป็นแบบไหนล่ะ?
จบหักมุม ขืนบอกก็จืดหมด
แม่เขาคิดว่าเราจะไม่พ๔ดกันไปตลอด
นี้ก็หักมุม เราคุยกันดีออก
เราเป็นนักเล่าเรื่อง เหมือนกันเลย
พ่อพูดออกมา แกเขียนลงไป มันก็ครือกัน
พ่่อ
ผมจะขอคุยอะไรด้วย ก่อนที่ผมต้องไป
แกหมายถึงว่าก่อนพ่อจะไปมากกว่า
ผมอยากรู้ความจริงของเรื่องราวที่พ่อเล่า
ทั้งเหตุการณ์ สถานการณ์
ตัวพ่อด้วย
แม่เขาไม่ได้ดูแลสระเลย
- แกคงจัดการได้ - ผมจัดการเอง
- รู้ใช่มั้ยน้ำยาอยู่ตรงไหน? - ตอนพ่อไม่อยู่ผมเคยทำ
พ่อไม่ชอบอยู่ติดบ้าน วิล มันอึดอัดน่ะ
แล้วตอนนี้ต้องมานอนติดเตียง
การตายคือเรื่องร้ายที่สุดในชีวิตพ่อ
- ไหนพ่อว่ายังไม่ถึงคราว? - พ่อบอกว่า ไม่ใช่ตายแบบนี้
ตอนจบจะพิสดารมาก
เชื่อพ่อซิ
หมอเบนเนตตว่า ผมต้องนอนพักทั้งอาทิตย์
เรื่องจ้อย พ่อเคยนอนนิ่งๆตั้งสามปี
- ตอนพ่อเป็นอีสุกอีใสเหรอ? - ถ้าเป็นก็ดี
ไม่มีใครรู้สึกถึงความผิดปรกติ
คนอื่นโตขึ้นช้าๆ .. .
แต่พ่อรีบโตไปหน่อย
กล้ามเนื้อกับกระดูกรองรับพ่อไม่ไหว
ต้องนอนแซ่วอยู่สามปีโดยมี...
เอนไซำโคปีเดียเล่มเดียวเป็นคู่มือส่องโลก
อ่านถึงหมวด ย
หวังพบคำตอบเรื่อง "ร่างยักษ์"...
แต่กลับไปเจอเคล็ดลับย่อร่างปลาทอง
"เลี้ยงในโถั่เล็กๆแล้วตัวมันจะเล็ก"
"ที่ยิ่งกว้าง..."
"มันยิ่งโตขึ้นอีกสอง สาม สี่เท่า"
พ่อเลยคิดได้ว่า เหตุผลที่ตัวโต...
เพราะพ่อถูกสร้างมาเื่อความใหญ่โต
คนร่างยักษ์ไม่อาจมีชีวิตขนาดธรรมดาได้
เมื่อกระดูกงอกเข้าที่เข้าทางแล้ว...
พ่อก็เริ่มหาที่ลง สำหรับการวางโตในแอชตัน
ไทเกอร์ สู้!
เอ็ดเวิร์ด บลูม!
"บลูม บริการตัดแต่งสนามหญ้า"
"งานชุมนุมวิทยาศาสตร์ ร.ร.แอชตัน"
หมาของผม มันติดอยู่ในนั้น!
พ่อคือสิ่งที่ใหญ่ที่สุดสำหรับแอชตัน
จนถึงวันที่มีคนผู้หนึ่งผ่านมา
ใจเย็นๆ ค่อยๆพ๔ด ทุกคน พอก่อน
- เขากินข้าวโพดผมทั้งไร่ - เขากินหมาของหนู
ถ้านายกเล็กไม่จัดการ เราจะลงมือเอง
ฉันไม่ต้องการความรนแรงในเมืองนี้
มีใครลองพูดกับเขารึยัง?
- จะพ๔ดรู้เรื่องได้ไง - ก็เขาเป็นอสุรกาย
ผมไปเอง
ผมจะบอกให้เขาไปซะ
พ่อหนุ่ม ยักษ์นั่นขยิ้เธอได้สบายมือ
เชื่อผมอย่าง มันไม่สบายมือแน่
ฮัลโหล
ฉันชื่อเอ็ดเวิร์ด บลูม ขอคุยหน่อย!
ไปให้พ้น!
ฉันไม่ไปจนกว่านายจะออกมา
บอกว่าไปให้พ้น!
พ่อรู้จุดจบตัวเองอยู่แล้ว
เลยรู้ว่ายักษ์นี่ฆ่าพ่อไม่ได้
แต่พ่อก็ไม่อยากโดนหักกระดูก
นายมาที่นี่ทำไม?
มาให้นายกิน
ในเมืองจะส่งคนมาบูชายัญ ฉันเลยอาสา
แขนฉันเล็กหน่อย แต่ขาน่าจะอร่อย
ฉันยังอยากหม้ำเองเลย
ว่่าแต่่ว่่า...
นายรีบจัดการเร็วๆได้มั้ย ฉันไม่อยากทรมาน
นี่ ฉันกลับไปไม่ได้นะ ฉันเป็นเครื่องเซ่น
ขืนกลับก็โดนหาว่าขี้ขลาด
ยอมถูกกินดีกว่า
เอ้า
เริ่มที่มือก่อน เรียกนายอยู่
ฉันไม่อยากกินนาย ฉันไม่อยากกินใครทั้งนั้น
แต่ฉันชอบหิวมาก ฉันตัวโตเกินไป
คิดมั้ยว่า อาจไม่ใช่นายตัวโตเกินไป...
แต่เมืองนี้มันเล็กไปน่ะ
ไดยินว่าในเมืองใหญ่ๆมีตึกสูง...
จนไม่เก็นยอด
- จริงเรอะ? - ฉันจะโกหกนายทำไม
แล้วก็มีบุฟเฟต์กินได้ไม่อั้น
- นายกินจุใช่มั้ย? - ใช่
งั้นมาเสียเวลาในเมืองเล็กทำไม?
คนโตต้องอยู่เมืองใหญ่ซิ
นายจะพ๔ดให้ฉันไปจากที่นี่ใช่มั้ย?
- นายชื่ออะไร เจ้ายักษ์? - คาร์ล
ฉันเอ็ดเวิร์ด พูดจริงๆ นะ
ฉันอยากให้นายไป และฉันจะไปด้วย
เมืองนี่เล็กไปสำหรับตัวนาย
แล้วมันก็เล็กไปสำหรับฝันใหญ่ของฉัน
จะเอาไง ไปกับฉันมั้ย?
ก็ได้
ดีเลย
ก่อนอื่นเราต้องแปลงโฉมนาย ก่อนเข้าเมือง
เอ็ดเวิร์ด บลูม คนหนุ่มหมายเลขหนึ่งของแอชตัน...
เรารู้สึกอาลัยที่เธอจะจากไป
กุญแจดอกนี้จงนำติดตัวไป...
และเมื่อใดที่กลับมา...
ทุกประตูของเราจะเปิดรับ
บ่ายวันนั้นทุกคนมีคำแนะนาสารพัด
หาแฟนสวยๆซักคนนะ
อย่าให้เสียชื่อล่ะ เอ็ดเวิร์ด บลูม
แต่มีหนึ่งเดียวที่พ่อจดจำถ้อยคำได้ไม่ลืม
เธอบอกว่า ปลาตัวโตที่สุดในแม่น้ำ...
โตขนาดนั้นได้ เพราะมันไม่ยอมให้ใครจับ
- เธอบอกอะไร? - ไม่รู้เรื่องเลย
เส้นทางออกจากเมืองมีสองสาย
ถนนตัดใหม่กับทางเก่า
ทางเก่าเลิกใช้นานแล้ว...
แถมลือกันว่าผีดุ
ในเมื่อพ่อไม่คิดจะกลับไปแอชตันอีก...
นี่คือโอกาสที่จะดูว่าทางเก่ามันไปถึงไหน
- รู้จักใครที่เคยไปทางนี้มั้ย? - กวีเอก นอร์เธอร์ วินสโลว์ ไงล่ะ
เขาจะไปปารีส
คงติดใจ หายต๋อมไปเลย
เอางี้ละกัน นายไปอีกทาง
ฉันจะเดินตัดไปเจอที่ชายป่าโน่น
นายคิดจะหนีฉันใช่มั้ย?
นี่
งั้นเอาเป้ฉันไว้เป็นประกัน
ไอ้ชาติชั่วตัว...
แล้วมันก็มาถึงจุดที่คนหนุ่มมีเหตุผล...
ต้องยอมรับว่าตัวเองผิดพลาดมหันต์
ความจริงคือ พ่อเป็นคนไร้เหตุผล
ก็โรงเรียนศาสนาวันอาทิตย์สอนเราว่า
บางอย่างก็มาแบบ "ต้นร้ายปลายดี"
ไงเพื่อน ยินดีต้อนรับ
- นายชื่ออะไร? - เอ็ดเวิร์ด บลูม
- บลูมที่แปลว่า"เบ่งบาน" เหรอ? - ใช่
อ้อนี่ไง ชื่อนาย "เอ็ดเวิร์ด บลูม"
แต่นายมาก่อนเวลานี่
- คุณรอผมอยู่เหรอ? - ยังเลย
- คุณต้องมาทางลัดแน่เลย - ใช่ เกิอบเอาชีวิตไม่รอดแน่ะ
ชีวิตชอบอาเราแบบนี้ ทางไกลปลอดภัยกว่า
- แต่มันไกลกว่า - ไกลกว่ากันมาก
แต่นายก็มาแล้ว นั่นล่ะที่สำคัญ
นี่มันที่ไหนกัน?
"บางหลอน" ที่สุดแห่งเมืองลี้ลับ ในอลาบาม่า!
นายมาจากแอชตันใช่มั้ย?
รายล่าสุดจากแอชตัน คือนอร์เธอร์วินสโลว์
กวีใหญ่เนี่ยนะ เขาเป็นไงบ้าง?
เขาก็ยังอยู่ที่นี้้ ่ ขอเลี้ยงน้ำก่อนแล้วจะเลา
ให้เขาเล่าเองเลย!
ผมต้องไปพบคนๆนึง ผมช้าแล้วด้วย
ก็ฉันบอกแล้วไง นายมาเร็วไป
บอกชิว่านี่ไม่ใช่พายอร่อยที่สุด เท่าที่นายชิมมา
มันอร่อยจริงๆ
ทุกอย่างที่นี้อร่อยกว่า แม้แต่น้ำก็หวานกว่า
ไม่มีวันที่ร้อนจัด หนาวจัด ชื้นจัด
แล้วยามค่ำ ลมพัดใบไม้ไหวหวิว...
เหมือนมโหรีบรรเลง กล่อมนายโดยเฉพาะ
เจนนี่!
กลับมานี้
เจนนี่!
ฉันต้องใช้มันนะ
- พื้นนุ่มเท่านี้มีที่ไหน - เกือบลงสัมผัสด้วย
ก็เขาเป็นกวีเอกนี่ มาเลย
พ่อตกลงอยู่ต่อ ให้มันรู้ไปว่า...
ทำไมเมืองนี้ดูแปลกๆแต่ก็คุ้นๆ
ฉันเขียนกวีบทนี้มาสิบสองปีแล้ว
งั้นเชียว?
โดนคาดหวังไว้สูง เลยไม่อยากให้แฟนๆผิดหวัง
ขออ่านได้มั้ย?
"หญ้าเขียว ฟ้าคราม"
"งามบางหลอน"
แค่สามวรรคเอง
นี่ล่ะที่เขาว่า อย่าโชว์ผลงานที่ยังไม่เสร็จ
จับได้แล้ว!
ในนั้นมีปลืงนะ
- เธอเห็นผู้หญิงนั่นรึเปล่า? - หน้าตายังไง?
- คนที่ อ่า... - ไม่นุ่งผ้าใช่มั้ย?
ใช่ เธอเปลือยร่าง
ไม่ใช่ผู้หญิง นั่นมันปลา ไม่มีใครเคยจับได้
แต่ละคนมองเห็นปลาต่างกัน
พ่อหนูเคยเห็นมันคล้ายหมา ตอนที่พ่อเด็กๆ...
หลังฟื้นจากความตาย
แย่แล้ว!
- คุณอายุเท่าไหร่? - สิบแปด
รื่ ็ หนู 8 ขวบ เมอหนู 18 คุณกจะ 28
- หนู 28 คุณก็เพิ่ง 38 - คิดเลขเก่งจัง
หนู 38 คุณ 48 ไม่ห่างไกลกันมากหรอก
แต่ตอนนี้ยังห่างมาก ว่ามั้ย?
เอ้ เอ็ดเวิร์ด!
"กุหลาบสีแดง ไวโอเล็ตสีน้ำเงิน"
ิ ิ ี่ "แสนเพลดเพลนทบางหลอน"...
ขอตัวก่อนนะ
เจนนี่ว่าคุณน่าจับจอง เราทุกคนก็คิดงั้น
ว่าไงนะ?
ฉันบอกว่า คุณน่าจับจอง
ผมต้องไปแล้ว
คืนนี้เลย
ทำไม?
เมืองนี้ช่างดีเหลือเกิน
ถ้าต้องลงเอยที่นี่ ผมจะถือว่าตัวเองโชคดี
แต่ความจริงคือ ผมยังไม่อยากลงเอยที่ไหนทั้งนั้น
ไม่เคยมีใครไปจากที่นี่!
จะไปยังไงถ้าไม่มีรองเท้าใส่?
มันก็คงเจ็บ เจ็บมาก
ผมเสียใจ แต่ผมต้องไปล่ะ
- นายไม่มีทางเจอที่ดีกว่านี้แน่ - ผมไม่ได้หวังอย่างนั้น
สัญญาก่อนว่าคุณจะกลับมา
ฉันสัญญา สักวันหนึ่งเมื่อถึงเวลาที่ต้องมา
คืนนั้น พ่อได้ข้อสรปสองข้อ
ข้อแรก เส้นทางอันตราย ยิ่งน่ากลัวในความมืด
ข้อสอง พ่อหลงทางจนหมดปัญญาแล้ว
ป่ารกแห่งนี้คงเป็นที่ฝังร่างพ่อ
แต่เส้นทางบางหลอนสาหัสแค่ไหน พ่อก็ยังไปถึงจนได้
จะว่าไปแล้วทุกคนต่างก็มี ปลายทางชีวิตที่ไม่อาจหลบเลี่ยง
แล้วพ่อก็นึกได้ว่า นี่ไม่ใช่จุดจบของพ่อ
ฉันไม่ได้ตายแบบนี้นี่
เพื่อน
- เกือกนายหายไปไหน? - มันวิ่งหนีฉันไป
ไม่รู้ว่าพ่อแม่ได้เก็นมั้ย โจเซฟีนมีผลงานภาพถ่าย...
ลงนิวสวีคเล่มล่าสุด
งั้นเหรอ
ยอดมากจะ
ฉันไปมอรอคโคหนึ่งสัปดาห์ เพื่องานนี้ เยี่ยมมากเลยคะ
เราต้องไปซื้อซักเล่ม
รู้รึเปล่า โจเซฟีน...
ว่านกแก้วอัฟริกันที่คองโก พูดเป็นแต่ฝรั่งเศส
เหรอคะ?
ถ้าพูดอังกฤษได้สี่คำก็นับว่าเก่งแล้ว
ถ้าเธอเข้าไปในป่า...
จะไดยินพวกมัน ส่งภาษาฝรั่งเศสระดับสูง
คุยจ้อเรื่องการเมือง ภาพยนตร์ แฟชั่น
ทุกเรื่องยกเว้นศาสนา
ทำไมล่ะครับพ่อ?
ศาสนาเป็นเรื่องไม่สุภาพ เดี๋ยวไปจี้จุดใครเข้า
จริงๆแล้ว โจเซฟีนเพิ่งไป คองโกเมื่อปีกลาย
อ๋อ งั้นเธอก็รู้แล้วสิ
ฮัลโหล?
สวัสดีค่ะ เป็นไงบ้างคะ?
ฉันฝันน่ะ
ฝันเรื่องอะไรคะ?
ปรกติฉันไม่ค่อยจำ...
ยกเว้นเรื่องลางสังหรณ์ รู้จักมั้ยคำนี้?
ความฝันที่บอกเหตุล่วงหน้าน่ะ
อย่างเช่นคืนที่...
ฉันฝันว่า อีกาตัวนึงบินมาบอกว่า. ..
"ป้าเธอจะตาย"
ฉันกลัวสุดขีดรีบปลุกพ่อแม่...
แต่ท่านไล่ฉันกลับไปนอน
แล้วเช้าวันต่อมา ป้าสเตซื่ก็ตายจริงๆ
น่าสงสารจัง
สงสารป้า แต่ดูฉันสิ เด็กน้อยผู้มีอำนาจจิตอะไรสักอย่าง
ไม่ถึงสามอาทิตย๋ อีกามาเข้าฝันอีก...
บอกว่า "พ่อเธอจะตาย"
ฉันไม่รู้จะทำยังไง
ในที่สุดก็ต้องบอกพ่อ พ่อพูดว่า...
"กลุ้มไปทำไม" แต่ตัวพ่อสั่นสะท้าน
เช้าวันต่อมา พ่อเปลี่ยนเป็นคนละคน
เหลียวหน้ามองหลัง กลัวอะไรจะหล่นใส่หัว
เพราะอีกาไม่ได้บอกว่า จะเกิดอะไรขึ้น แค่บอกว่า...
"พ่อเธอจะตาย"
แล้วเขาออกจากบ้านแต่เช้า หายไปเป็นนาน
แล้วกลับมาด้วยสีหน้าอาการแย่หนัก...
เหมือนกับนั่งรอนาทีประหารมาทั้งวัน
พ่อพูดกับแม่ว่า...
"วันนี้เป็นวันที่แย่ที่สุดในชีวิตฉัน"
"คุณนึกว่าตัวเองแย่นีกรึ" แม่ตอบ
"เช้านี้คนส่งนมล้มลงตายหน้าบ้านเรา"
เพราะแม่ฉันเล่นจ้ำจี้กับคนส่งนมไงล่ะ
- ขอถ่ายรูปหน่อยได้มั้ยคะ? - ไม่ต้องถ่ายรูปก็ได้
เปิดดูคำว่า"หล่อ" ในพจนานุกรมก็ชัดแล้ว
นะคะ
ก็ได้
ฉันมีรูปวันแต่งงาน
คุณกับพ่อฉันดูดีมาก
รูปวันแต่งงานคุณ ฉันยังไม่เคยเก็นเลย
ก็เราไม่มีพิธีวิวาห์อะไร
แม่ผัวเธอไม่ควรจะแต่งกับฉันหรอก
- เมียฉันหมั้นอยู่กับคนอื่นตอนนั้น - ฉันไม่เคยรู้เลย
วิลไม่เคยเล่ารึ
แต่ก็ดีเหมือนกัน
ถึงเล่าก็เล่าผิดๆ
เอาแต่ข้อเท็จจริง ไร้รสชาติ
งั้นเรื่องนี้ก็ใส่ผงชูรส
มันก็ ไม่ถึงกับจืดสนิท
ฉันจากบางหลอนไปสู่ที่หมายปลายทาง
โดยไม่รู้ว่ามันคืออะไร...
ฉันลองทุกอย่างที่เปิดโอกาสให้
โคโค่! โคโค่!...นั่นเขาละ
ท่านทั้งหลาย
ท่านอาจนึกว่าเคยเห็นของแปลกมาเยอะ
ท่านอาจคิดว่าเคยดูสิ่งพิสดารสุดๆมาแล้ว
กระผมตระเวนมาแล้วทั้งห้ามุมโลก...
จะบอกให้ว่า ผมไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้เลย
ผมพบชายคนนี้...
ขณะกำลังเก็บส้มในฟลอริดา
เพื่อนคนงานเรียกเขาว่า "เอล เพนุมบรา" ซึ่งแปลว่า "เงาอสูร"
เพราะเวลาที่ทำงานใกล้ๆเขา...
ร่างเขาบิดบังแสงตะวันจนมืดมิด!
ไม่อยากขู่ขวัญคุณเลย แต่ถ้าเขาจะทำ...
ชายผู้นี้ใช้นิ้วเท้าบีบหัวคุณเละได้...
เหมือนขบลูกวอลนัท แต่เขาไม่ทำหรอก
ไม่ ท่านทั้งหลาย...
เขาจะไม่ทำร้ายเธอผู้นี้...
เพราะเขาคือ สุภาพยักษ์ของเรา
ท่านทั้งหลาย ขอเชิญพบกับ "โคลอสซัส"
พ่อแม่พี่น้อง...
ขอบคุณที่มาให้กำลังใจ
ขับรถกลับบ้านปลอดภัยนะครับ ขอบคุณที่แวะมา
คืนนั้นคาร์ลพบที่หมายปลายทางของเขา
และฉันก็เกือบไป
ว่ากันว่า เวลาที่เราเจอรักแท้ เวลาจะหยุดนิ่ง
และมันก็ใช่จริงๆ
แต่สิ่งที่ไม่มีใครบอกก็คือ เมื่อเวลาหมุนต่อ...
มันก็หมุนซะเร็วเพื่อจะตามให้ทัน
นายชื่ออะไร?
- ชื่อคาร์ล - คาร์ล
เคยได้ยินคำว่า "กระทำการโดยไม่สมัครใจ"มั้ย?
- ไม่ - "สัญญาอันไม่ชอบธรรม" ล่ะ?
- ไม่ - ดีมาก
เอ้านี่
เอาไปเลย
คุณก้นป่อง ก้มลงหน่อย...
ขอยืมหลังให้เขาเซ็นชื่อ
ขอบคุณ ดีมาก อย่าทำหายล่ะ
นี่พ่อหนุ่ม
- เพื่อนนายจะได้เป็นดาราใหญ่แล้ว - ดีจัง
- นี่ทนายของฉัน คุณก้นป่อง - ยินดีที่รู้จัก
ยินดีที่รู้จัก
ทำไมจ๋อยยังงี้ ไม่เคยเก็นใครฝ่อเท่านี้...
ตั้งแต่ช้างนั่งทับเมียชาวนานั้นตายเลย
"ฝ่อ"ไง
เห็นมั้ย เจ้าบิ๊กยิงขาเลย
ผมเพิ่งเจอผู้หญิงที่ผมจะแต่งงานด้วย
ผมแน่ใจ แต่เธอจากไปแล้ว
แย่จัง
คนอื่นเขาสูญเสียเมียหลังจากแต่งกันแล้ว
ผมจะตามหาเธอจนชีวิตหาไม่ ไม่งั้นก็ขอตายอย่างเดียวดาย
ให้ตายสิ พ่อหนุ่ม
งั้นฉันขอเดา เธอสวยมากๆ
ผมแดงบลอนด์
ใส่ชุดสีฟ้า
ใช่!
ฉันเป็นเื่อนกับลุงเธอ สนิทกับครอบครัวเธอด้วย
เธอเป็นใคร บ้านอยู่ที่ไหน?
อย่าหวังเด็ดดอกฟ้า เจ้าหมาวัด
- คุณยังไม่รู้จักผมเลย - รู้ซิ
ก็แค่คนดังหลังเขา มาถึงเมืองใหญ่ก็ไร้น้ำยา
ไม่มีแผน ไม่มีงาน
มีแค่เสื้อที่สวมอยู่
ผมเสื้อผ้าเต็มเป้นะ
ใครขโมยเป้ฉันไป
ปลาใหญ่ในบึงน้อย ออกมาว่ายในมหาสมุทร...
ไปไม่รอดเห็นๆ กลับไปหนองหมาว้อซะ
- แล้วจะสบาย - คุณว่าผมไม่มีแผน...ผมมีนะ
ผมจะตามหาสาวคนนั้น แต่งกับเธอ อยู่กับเธอไปชั่วชีวิต
ผมไม่มีงาน แต่ถ้าคุณให้งานทำผมก็จะมี
ผมอาจไม่มีอะไรมาก...
แต่ผมมีความมุ่งมั่น มากกว่าใครที่คุณเคยเจอมา
เสียใจ ฉันไม่ใช่นักแจกทาน ไปกันเลย เจ้าบิ๊ก
เดี๋ยว ผมจะทำงานให้คุณหามรุ่งหามค่ำ...
โดยไม่รับค่าแรง
แค่คุณบอกว่าเธอเป็นใคร
แต่ละเดือนที่นายทำงานให้ฉัน...
ฉันจะบอกเดือนละข้อ ห้ามต่อรอง
งั้นเริ่มเลย
หลังจากนั้น ฉันก็ทำทุกอย่างที่คุณคาโลเวย๋สั่ง
สู้งานสามวันไม่หยุดพักกินอาหาร
ส่วนอดหลับอดนอน
เพียงเพื่อช่องทางที่จะได้พบ...
ภรรยาในอนาคต
รวมกันเราอยู่
- ทั้งที่ผ่านมาและต่อแต่นี้ไป - คุณคาโลเวย๋ครับ
ครบเดือนนึงแล้ว วันนี้
สาวคนนั้น รักแท้ของนาย...
ดอกไม้ที่เธอชอบคือ แดฟโฟดิล
แดฟโฟดิล
เขาทำตามสัญญา
ทุกๆเดือน เอมอสจะบอกอะไรอย่างนึง...
เกี่ยวกับนางในฝันของฉัน
ขอให้สนุกนะครับ
เธอจะไปเรียนมหาลัย
มหาลัย เธอจะไปเรียนมหาลัย
เธอชอบดนตรี
ดนตรี เธอชอบเสียงดนตรี
หลายเดือนผ่านไป ฉันรู้อะไรหลายอย่าง...
แต่ไม่ใช่ชื่อเธอ หรือที่อยู่เธอ
เวลานั้นได้มาถึงแล้ว ฉันรอไม่ไหวแล้ว
คุณคาโลเวย๋?
็ ิ ์ ี ้ ผมเอดเวรด บลูม มธุระขอคุยดวย
คุณแคโลเวย๋?
อย่าเพิ่งยิง!
คืนนั้นฉันพบว่า เจ้าตัวที่เรามักคิดว่ามันบ้าเลือด...
เป็นแค่สัตว์ขี้เหงาและหย่อนมารยาท
ฉันไม่ได้ฆ่าใครใช่มั้ย?
แค่กระต่ายสองสามตัว ตัวนึงตายอยู่ก่อนแล้ว
มิน่า ท้องไส้ฉันถึงได้ป่วน
ขอบใจ
ฉันประเมินนายผิดไป
นายไม่มีอะไรมาก แต่สิ่งที่มีก็มีเหลือล้น
แบบนี้จะเอาสาวคนไหนก็ได้
ผมต้องการแค่คนเดียว
เธอชื่อ...
แซนดรา เทมเพิลตัน
เธอไปเรียนที่ออเบิร์น
ใกล้ปิดเทอมแล้ว นายต้องรีบหน่อย
ขอบคุณ ขอบคุณครับ
- โชคดีนะ - ขอบคุณครับ
- ลาก่อนนะ - ลาก่อน เอ็ดเวิร์ด
ร่ำลาเสร็จแล้ว ฉันก็ต่อรถไฟสามขบวน...
ไปถึงออเบิร์นในบ่ายวันนั้น
คุณไม่รู้จักผม ผมชื่อเอ็ดเวิร์ด บลูม...
ผมรักคุณ
ผมทำงานหนักสามปี เพื่อจะรู้ว่าคุณเป็นใคร
โดนยิง แทง กระทืบ ซี่โครงหักสองหน
แต่มันคุ้มค่า...
สำหรับการที่ได้มาพบคุณ
เพราะฟ้าลืขิตให้ผมต้องแต่งงานกับคุณ
ผมรู้ตั้งแต่เห็นคุณที่โรงละครสัตว์ ตอนนี้ยิ่งแน่ใจ
- ฉันเสียใจค่ะ - คุณไม่ต้องขอโทษผม
วันนี้ผมโชคดีที่สุดแล้ว
ไม่ค่ะ ฉันเสียใจที่มีคู่หมั้นแล้ว
แต่คุณเข้าใจผิด ที่จริงฉันรู้จักคุณ
อย่างน้อยก็กิติศัพท์ของคุณ
เอ็ดเวิร์ด บลูม จากแอชตัน
คู่หมั้นฉันก็มาจากแอชตัน เขาชื่อ ดอน ไพรซ์
เขาคงรุ่นพี่คุณสองสามปี
งั้นก็...
ยินดีด้วย
ผมต้องขอโทษที่มารบกวนคุณ
หยุดนะ มันไม่ตลกซักนิด
น่าสงสารจัง
โชคชะตาชอบเล่นตลกแบบเจ็บๆ
ฉันดินร้นจนหลุดมาจากแอชตัน...
แล้วสาวสุดที่รักก็จะแต่ง กับไอ้ทึ้มประจำเมือง
บางทีลูกผู้ชายต้องกล้าต่อสู้...
และบางทีก็ต้อง ยอมรับความพ่ายแพ้...
ในเมื่อลงเรือไม่ทันแล้ว มีแต่คนงี่เง่าเท่านั้นที่ยงัจะดึงดันต่อ
ความจริงก็คือ ฉันเป็นคนงี่เง่า
แซนดรา เทมเพิลตัน ผมรักคุณ และจะแต่งงานกับคุณ!
ถ้าเราเอากฎเหล่านี้ มาใช้กับชีวิตประจำวัน...
อุปสงค์กับอุปทานก็จะเห็นได้ชัดขึ้น
กราฟต่อไป อันนี้จะแสดง...
"ผมรักคุณ แซนดรา เทมเพิลตัน"
เธอดูนั่นสิ!
"ผมรักแซนดรา"
- แดฟโฟดิล - ดอกไม้ที่คุณโปรด
คุณหามามากมายขนาดนี้ได้ไง?
ผมโทรไปทั่วทั้งห้ารัฐ
บอกเขาว่านี่เป็นวิธีเดียว ที่จะได้แต่งกับภรรยา
คุณยังไม่รู้จักฉันเลย
ผมมีชีวิตที่เหลือทั้งชีวิต เพื่อจะรู้จักคุณ
แซนดรา
ดอน คุณอย่าทำร้ายเขานะ
ถ้าคุณต้องการยังงั้น ผมขอสาบาน
- บลูมเหรอ? - ดอน
มาทำอะไรวะเนี่ย แฟนฉันนะ ของฉัน
ไม่ยักรู้ว่าเธอเป็นสมบัติของใคร
เป็นอะไรไป กลัวจนไม่กล้าสู้เลยเรอะ
ฉันสัญญาไว้ว่าจะไม่สู้
หยุดนะ!
ดอน หยุด
ฉันยอมเจ็บตัวสาหัส แต่ดอน ไพรซ์คือผู้แพ้
การออกแรงทำให้โรคลิ้นหัวใจรั่วกำเริบ
พูดง่ายๆ หัวใจเขาไม่แกร่งพอ
ดอน ฉันจะไม่แต่งกับคุณเด็ดขาด
อะไรนะ คุณรักหมอนี่งั้นเรอะ?
ฉันไม่สนิทกับเขา แต่ฉันเห็นเขาดีกว่าคุณ
ในที่สุด แซนดราก็ได้เข้าโบสถ์ ตามกำหนดเดิม
โดยเปลี่ยนแค่ตัวเจ้าบ่าว
ไหนว่า คุณไม่มีพิธีแต่ง?
เราเตรียมจัดพิธ๊ แต่มีเรื่องยุ่งๆเข้ามา
ยานี่ทำให้หิวน้ำบ่อยใช่มั้ยคะ?
จริงๆ ฉันก็หิวน้ำมาตลอดชีวิต
ไม่รู้เพราะอะไร
ตอนฉันอายุสิบเอ็ดนะ.. .
เราคุยเรื่องพิธ๊แต่งงานค้างอยู่
ฉันยังไม่ลืม แค่สลับฉากน่ะ
คนส่วนใหญ่จะเล่าอะไรแบบที่อๆตรงๆ
มันไม่สับสน แต่ก็ไม่สนุก
ฉันชอบเรื่องที่คุณเล่า
ฉันก็ชอบเธอ
ทำงานละครสัตว์ไม่มีที่อยู่แน่นอน
สามปีมีจดหมายที่ส่งไม่ถึงมือฉันเยอะ
แล้วช่วงสี่อาทิตย๋ที่เข้าร.พ.
ไปรษณีย๋ก็ตามฉันเจอ
มันกลับกลายว่า หัวใจฉันเป็นของแซนดรา...
แต่ร่างกายฉันเป็นของรัฐบาลอเมริกัน
"กองทหารเกณฑ์”
"หมายเรียกเข้าประจำการ"
สมัยนั้นทหารเกณฑ์ ต้องประจำการไม่เกินสามปี...
ฉันรอสามปีเพื่่อจะมาพบแซนดรา...
ถ้ารู้ดีว่าฉันทนไม่ไหวแน่
ฉันจึงอาสาออกหน้ากล้าลุย...
เพื่อหวังลดระยะเวลาให้เหลือไม่ถึงปี
ไปได้! ไป!
เมื่อได้รับคำสั่งภารกิจลับ...
ให้ไปขโมยแผนผัง โรงไฟฟ้าว่องไคแต๋ง...
ฉันจึงรีบโดดเข้ารับใช้ชาติ
ไป ไป...
"เธอผิดคิวนี่นา"
"ฉันหน้าแตกอยู่คนเดียว"
"เธอไม่ใช่คนเดียวนะยะ!"
"ใครกันเนี่ย?"
"ผมจะไม่ทำร้ายคุณ"
"ไม่เชื่อ"
"ยาม!"
"ไปเฝ้าอย่าให้ใครเข้ามา!"
"ปิดม่านด้วย!"
"ได้โปรด ช่วยผมด้วย"
"ทำไมเราต้องช่วยคุณล่ะ?"
ฉันพรรณนาความรักที่มีต่อแซนดรา...
กับสาเหตุที่ต้องบุกไปถึงนั่น
เช่นเดียวกับที่ผ่านมา รักแล้วต้องลุย
ฟ้้าลิขิตฉันมายังงั้น
เราวางแผนหลบหนีอย่างรอบคอบ...
ลงเรือล่าปลาวาฬไปรัสเซีย...
เรือแจวไปคิวบา และเรือแคนูเล็กๆไปไมอามี่
ทั้งที่มันอันตราย
"แล้วเราจะไปทำอะไรในอเมริกา?"
"ผมหาที่ลงให้ได้"
"ผมรู้จักเจ้าพ่อวงการโชว์"
บ๊อบ โฮปเหรอ?
"ใหญ่กว่านั้นอีก"
"พร้อมมั้ย?'
สาวคู่แฝดกับฉันออกเดินทาง...
ข้ามน้ำข้ามทะเลครึ่งโลก
แต่ไม่มีทางที่จะส่งข่าวไปอเมริกา
ทางกองทัพกฌเลยเชื่อว่าฉันตายแล้ว
ไม่! พระเจ้า!
สี่เดือน แซนดรายังเศร้าโศก
โทรศัพท์ดัง เธอไม่รับ ไม่คิดว่าฉันจะโทรมา
รถผ่านหน้าบ้าน เธอก็ไม่ชะโงกดู
ฉันคุยกับพ่อคุณเมื่อคืน
คุณไม่เคยเล่าว่า พ่อแม่คุณพบกันยังไงเลย
ท่านพบกันที่ออเบรน
รายละเอียดล่ะ? เริ่มรักกันยังไง
ละครสัตว์ สงคราม
คุณไม่เคยเล่าเลย
เพราะส่วนใหญ่มันไม่ได้เกิดขึ้น
แต่มันโรแมนติก
- อะไรเหรอ - ผมไม่ขอ...
คัดค้านความโรมานซ์ กับสาวฝรั่เศสดีกว่า
คุณรักพ่อคุณรึเปล่า?
ทุกคนรักพ่อผม ท่านเป็นคนน่าคบมาก
คุณรักท่านรึเปล่า?
คุณต้องเข้าใจนะ
ตอนที่ผมยังเด็ก ท่านไม่ค่อยอยู่ติดบ้าน
จนผมระแวงว่าพ่ออาจมีชีวิตลับ
อีกครอบครัวนีง อีกบ้านนึง...
ที่พ่อทิ้งเราไปอยู่ด้วย
หรือไม่ก็...
หรือไม่ก็ไม่มีบ้านเล็ก แต่พ่อไม่เคยคิดอยากมีครอบครัว
จะยังไงพ่อก็ชอบชีวิตลับของพ่อมากกว่า และที่พ่อเล่าเรี่องยกเมฆ...
ก็เพราะสุดเซ็งกับที่นี้
- ไม่จริงค่ะ - แล้วอะไร "จริง"?
พ่อไม่เคยบอกความจริงผมเลย
ฟังนะ...
ผมรู้ทำไมคุณถึงชอบพ่อ
ผมรู้ว่าทำไมใครๆก็ชอบท่าน
แต่ผมขอบอกว่า ผมไม่ใช่คนบ้า
คุณไม่บ้าค่ะ
แต่ฉันคิดว่าคุณควรจะพูดกับท่าน
ศูนย์รถเชฟโรเลตต์ของเรา ให้ลูกค้าเป็นฝ่ายพูด
รถจีเอ็มของเรามีประกันจากโรงงาน
ลดพิเศษถึง 40% ของราคาขายทั่วไป
- พ่อเคยเล่ามั้ยเรื่องที่... - เคยครับ
ต้นเมเปิลกับรถบิวอิค เราเคยฟังแล้ว
แต่มีคนนึงไม่เคยฟัง
ต้นไม้ล้มใส่รถั่ ยางน้ำหวานเลอะรถ
แมลงบินมาตอมแล้วติดหนึบ...
แล้วพวกมันก็บินหอบรถไปทั้งคัน
แต่เรื่องใหญ่คือ พ่อได้รถนั่นมายังไง
- คือว่า... - พ่อครับ
อะไรลูก
ขอคุยหน่อยได้มั้ย?
แม่จะไปล้างจาน
ฉันช่วยค่ะ
- พ่อรู้จักภูเขาน้ำแข็งใช่มั้ย? - รู้สิ
เคยเห็นครั้งนึงด้วย
ก้อนที่ถูกลากมาเท็กซัสเพื่อทำน้ำดื่ม
ไม่มีใครคิดว่า ในนั้นมีช้างแช่แข็งตัวนึง
- ช้างขนยาวๆ แมมมอธน่ะ - พ่อ!
อะไร
ผมแค่จะเปรียบเทียบก่อนเข้าเรื่องน่ะ
งั้นก็อย่าเริ่มด้วยคำถาม...
เพราะถามแล้วคนก็จะตอบ
ต้องพูดว่า”ภูเขาน้ำแข็งนี่มัน..."
ก็ได้ๆ ภูเขาน้ำแข็งนี่ มันโผล่ให้เห็นแค่ 10%
อีก 90% จมอยู่ใต้น้ำ ซึ่งเรามองไม่เห็น
นั่นล่ะ...
สิ่งที่พ่อเป็น
ผมมองเห็นแค่ส่วนเสี้ยวเล็กๆ...
ที่โผล่พ้นน้ำ
เห็นแค่จมูกกับค้างพ่องั้นรึ?
พ่อ ผมไม่รู้พ่อเป็นใคร
เพราะพ่อไม่เคยเล่าความจริงเลย
พ่อเล่าไปเป็นพันเรื่องแล้ว เรี่องจริงๆทั้งนั้น
พ่อเล่า...เรื่องโกหก
เรื่องโกหกชวนหัว
นิทานก่อนนอนสำหรับเด็กห้าขวบ
แต่มันไม่ใช่อะไรที่พ่อ จะต้องเล่าซ้ำแล้วซ้ำเล่า...
ตอนที่ลูกพ่ออายุ 10, 15, 20, 30
แต่ผมก็เชื่อพ่อ
ผมเชื่อนิยายของพ่อนานกว่าที่ควรจะเชื่อ
จนเมื่อผมคิดได้ว่า สิ่งที่พ่อเล่ามันเป็นไปไม่ได้...
ผมรู้สึกเหมือนเป็นไอ้เบื๊อกที่หลงเชื่อพ่อ
พ่อเหมือนซานต้ากับอีสเตอร์บันนี่
น่ารักแต่เก๊
แกคิดว่าพ่อเป็นของเก๊
แค่มองจากภายนอก แต่ผมก็เห็นแค่นั้น
ฟังนะ...
ผมกำลังจะมี...
ลูกของผมเอง
และผมก็คงจะตายแน่ๆ ถ้าเขาโตขึ้น...
โดยไม่รู้จักผมเลย
ถึงตายเชียวรึ?
แกต้องการอะไรวิล จะให้พ่อเป็นยังไง?
เป็นตัวพ่อเอง
จะดีชั่วก็ได้ ขอผมเก็นชัดๆซักครั้ง
พ่อไม่เคยเป็นอะไรอื่น นอกจากตัวพ่อเอง
ถ้าแกไม่เห็นก็เรื่องของแก ไม่ใช่พ่อ
พ่อเขาอยากมีห้องทำงาน...
แต่ให้อยู่ในบ้านก็คงไม่ชอบ
เอาละ...
ลูกคงรู้ดีกว่าแม่ว่าอะไรสำคัญบ้าง
อะไรครับ?
ช่วงสงคราม
พ่อหายไป พวกเขานึกว่าตาย
มันเป็นเรื่องจริงด้วยเหรอ?
เขาไม่ได้ยกเมฆไปหมดทุกเรื่องหรอก
แม่จะไปดูพ่อเขาหน่อย
ฉันอยากนอนพักซักนิด
ไปเลย
พอสงครามยุติ หนุ่มๆก็กลับบ้านหางานทำ
ทุกคนได้เปรียบฉัน
ซึ่งโดนขีดชื่อมรณะไปแล้ว
โอกาสมีไม่มาก...
ฉันเลยหันไปทำงานเป็นเซลส์เดินสาย ซึ่งก็เหมาะสมดี
ก็รู้ๆอยู่ว่า เอ็ดเวิร์ด บลูม...
เข้าสังคมเก่ง
- ยินดีด้วย - ขอบคุณครับ
ฉันไปทีละหลายสัปดาห์
แต่ทุกศุกร์เว้นศุกร์ ต้องนำรายได้ทั้งหมด...
ไปเข้าบัญชีเฉพาะสำหรับบ้านสวย...
ที่มีรั้วไม้สีขาว
ถ้าคุณมีเวลาสักคน ให้ผมได้แนะนำสินค้าตัวใหม่...
มืออัตโนมัติ
ไม่กี่ปีต่อมา ฉันก็เพิ่มรายการสินค้ำ ขยายตลาด...
จนครอบคลุมจากชายฝั่ง ไปถึงเท๊กซัสตะวันตก
"ธนาคารเซ้าเทิร์น ชิตี้"
เอ็ดเวิร์ด
เอ็ดเวิร์ด บลูม?
ฉันไง นอร์เธอร์ วินสโล
เป็นไปได้ไงเนี่ย!
ฉันตะลึงเมื่อเห็นกวีเอก แห่งแอชตันและบางหลอน...
มาโผล่ที่เทกซัส
นายไปจากบางหลอน ฉันก็ตาสว่างว่า...
ฉันยังไม่ได้ใช้ชีวิตให้เต็มอิ่มเลย
ฉันจึงออกเดินทาง
ไปถึงฝรั่งเศส แอฟริกา ครึ่งนึงของอเมริกาใต้
แต่ละวันคือการผจญภัย คติประจำใจฉัน
ดีจัง ผมดีใจกับคุณด้วยนะ
แล้วคุณทำอะไรอยู่ล่ะ?
ฉันมาปล้นแบงค์นี่
ทุกคนหมอบลง!
เฮ้้ย ไถ่ไอ้นั่นมาบนพื้น
- นายช่วยคว้าไว้หน่อยนะ - อะไรนะ
เป็นไง
ฉันจะกวาดเงินในลิ้นชัก...
แล้วคู่หูฉันคนนี้จะไปเปิดเซำฟ
นี่ ไปช่วยเพื่อนฉันที
ไป!
ผมเสียใจด้วยนะครับ
ผมไม่อยากให้ใครเจ็บตัวน่ะ
ไม่ใช่เรื่องนั้น
คือว่า...
เราไม่มีจนเลย
เราล้มละลาย อย่าบอกใครนะ
กลายเป็นว่าเงินฝากและเงินกู้ ถูกชิงปล้นไปซะแล้ว...
ไม่ใช่โจรปล้น แต่เป็นพวกเก็งกำไรค้าที่ดิน
รีบไป!
นอร์เธอร์!
เย้! เกือบ 400 ดอลลาร์แน่ะ!
นี้แค่จากลิ้นชักนะ
ในเซฟมีเท่าไหร่ ไหนดูซิ?
แค่เนี้ยะ? ทั้งตู้นั่นนะ?
มีแค่นี้
"เอ็ดเวิร์ด บลูม"
นี่ใบนำเข้าบัญชีของนาย
ผมไม่อยากให้คุณออกมามือเปล่า
คุณต้องรู้อะไรไว้อย่างนะ นอร์เธอร์ ที่เงินฝากกับเงินปล่อยกู้ไม่เหลือ...
ฉันสาธยายเรื่องเส็งเคร็ง ที่เกิดกับรายได้น้ำมัน...
และผลกระทบของมันต่อราคาที่ดิน...
การที่กฏหมายให้ค้ำาเงินกูด้วยใบหุ้น...
ทำให้เงินกู้เงินออมถูกดูดไปหมด
ฟังแล้วนอร์เธอร์ก็ได้ข้อสรุป...
ฉันต้องไปวอลล์สตรีท เงินทั้งหมดอยู่ที่นั่น
ขณะที่อาชีพนักปล้นของฉันจบลง...
ขอบใจที่ให้ยืมมือนะ
ของนอร์เธอร์เพิ่งจะเริ่มต้น...
เมื่อได้เงินล้านแรก...
เขาส่งให้ฉันหมื่นนึง
ฉันไม่รับ แต่เขาว่านั่นเป็นค่าที่ปรึกษา
มันมากพอที่จะซื้อบ้านดีๆ...
ที่มีรั้วสีขาวให้เมียฉันได้
แค่นั้นก็เกินฝันสำหรับคนทั่วไปแล้ว
ตัวผมแห้งจนทนไม่ไหว
มิน่า...
เราต้องซื้อเครื่องฉีดน้ำฝอยๆ แบบในสวน...
ไว้ฉีดน้ำให้คุณเหมือนต้นเฟิร์น
ไม่เอาน่า
ชาตินี้ตาฉันไม่มีเงินแห้งแน่
"ใบโอนกรรมสิทธ์"
"มรดกของเอ็ดเวิร์ด บลูม เจนนิเฟอร์ ฮิลล์"
"บางหลอน ยินดีต้อนรับ"
"3124 บรูคเลน"
เล่นต่อไปก่อนนะ...
สวัสดีครับ
- คุณคือเจนนิเฟอร์ ฮิลล์? - ใช่
และเธอคือ วิล
ฉันเคยเห็นรูปเธอ เลยเดาได้
เคนนี่ วันนี้พอก่อน
อาทิตย์หน้าค่อยว่าต่อ
ผมต้องเอาเงินไปคืนแม่มั้ยฮะ?
ฉันจะปิดปากถ้าเธอไม่อยากคืน
คุณรู้จักพ่อผมได้ไง?
เขาเดินสายขายของ
เขาผ่านทางนี้บ่อยๆ คนทั้งเมืองรู้จักเขา
คุณเคยมีอะไรกันมั้ย?
แหม เธอนี่ไม่อ้อมค้อมเลย
ฉันนึกว่าจะเลียบเคียงสักครี่งช.ม.
ผมเห็นพอชอบกุ๊กกิ๊กกับผู้หญิง
จนผมสรปเอาเองว่า...
พ่อนอกใจแม่ แต่ไม่มีหลักฐาน
ฉันขอถามอะไรหน่อย
เธอเจอสัญญาน แล้วทำไมไม่ถามเอ็ดดี้เองล่ะ
เพราะเขากำลังจะตาย
ฉันไม่แน่ใจว่าเธอจะอยากรู้แค่ไหน
เธอมีภาพพ่อในดวงใจ
ฉันไม่อยากลบล้างมัน...
โดยเฉพาะในยามใกล้ปิดเกม
พ่อพูดถึงสิ่งที่ไม่เคยทำสารพัด...
สิ่งที่ทำแต่ไม่เคยเล่าก็คงเยอะ
ผมอยากโยงทั้งสองด้านเข้าหากัน
ข้อแรกที่เธอต้องเข้าใจ...
คือพ่อเธอไม่เคยคิดจะมาลงเอยที่นี่
แต่เขาก็มา
สองครั้ง
ครั้งแรก มาเร็วไป
ครั้งหลัง มาสาย
ตอนนั้นเขาทำธุกิจส่วนตัว
ถ้าจะพูดถึงเอ็ดเวิร์ด บลูม
ก็ต้องบอกว่าเขาสังคมเก่ง ใครๆก็ชื่นชอบเขา
คืนนึง ขากลับจากการ ตระเวนขายสามสัปดาห์...
เขาเจอพายุหนักชนิดไม่เคยพบเห็น
โชคชะตามักเล่นตลก...
และทำให้แปลกใจอยู่เสมอ
แต่ละช่วงวัย เรามองเห็นอะไรๆต่างกัน
เมืองนี้ไม่เหมือนเดิม ในสายตาเขาซึ่งแก่กว่าเดิม
ถนนสายใหม่นำโลกภายนอกเข้ามา...
ทั้งธนาคาร การยึดทรัพย์ หนี้สิน
มองไปทางไหนเห็นแต่ คนล้มละลาย เลิกกิจการ
วันนี้จะมีการประมูลเมืองบางหลอน
- ราคาเริ่มต้นที่ 10,000 ดอลลาร์ - เอ็ดเวิร์ด บลูม...
- เลยตัดสินใจซื้อเมืองนี้ - ห้าหมื่น!
เขาไม่ใช่คนรวย...
แต่เขาทำให้คนอื่นรวย จึงไปขอความช่วยเหลือ
คนเหล่านี้ไม่เคยเห็นบางหลอน
แค่ฟังจากเขา
ซึ่งก็เข้าทางของนักขายฝันอย่างเขาพอดี
ทีแรกเขาซื้อฟาร์ม
แล้วซื้อบ้าน แล้วก็ซื้อร้านรวง
ทุกอยางที่เขาซื้อ เจ้าของเดิมได้อยู่ต่อโดยไม่ต้องเช่า
พวกเขาแค่ต้องใช้ชีวิตตามปรกติ
เพราะเขาต้องการรักษาเมืองนี้ไว้
ในหกเดือน บริษัทเขาซื้อหมดทั้งเมือง
ยกเว้นที่เดียว
คุณต้องเป็นเอ็ดเวิร์ด บลูมแน่ๆ
คุณรู้ได้ยังไง?
ใครจะมาที่นี่ ถ้าไม่มีธุระ
ไม่มีใครมีธุระกับฉัน นอกจากคุณ
คุณกำลังกว้านซื้อเมือง
ผมมองข้ามที่ตรงนี้ไป เลยต้องมาจัดการ
จะอนุรักษ์เมืองนี้ไว้ บริษัทเราต้องถือกรรมสิทธิ์ทั้งเมือง
ฉันก็ได้ยินมายังงั้น
ผมจะให้คุณสูงกว่าราคาจริง และคุณก็ไม่ต้องย้ายออก
แค่เปลี่ยนชื่อเจ้าของ ผมสัญญา
พูดให้ชัดก็คือ...
คุณจะซื้อบึงจากฉัน แต่ฉันยังอยู่ในนั้นได้เหรอ?
คุณเป็นเจ้าของ แต่มันยังเป็นบ้านฉัน?
ฉันอยู่ที่นี่ แต่คุณเข้าออกตามสะดวก
แบบนี้ใช่มั้ย?
ที่พูดมาก็ใช่
งั้นฉันไม่ขาย คุณบลูม
ถ้าจะไม่เปลี่ยนแปลง ฉันขอไม่เปลี่ยน...
อย่างที่มันไม่เคยเปลี่ยนละกัน
คุณจะไม่เสียอะไร ถามคนอื่นดูได้
ทำไมคุณถึงซื้อที่นี่เหรอ?
วิกฤตวัยกลางคนรึไง?
แทนที่จะซื้อรถเปิดประทุน กลับมาซื้อเมือง
ผมช่วยคนแล้วสบายใจ
ฉันไม่เชื่อว่าคุณจะสบายใจ
- ขอโทษ ผมพูดผิดตรงไหนรึเปล่า? - ไม่
คุณรักษาสัญญาดีมาก
คุณกลับมา แต่ฉันนึกว่าจะเร็วกว่านี้
คุณคือลูกสาวบีแมน?
คุณเปลี่ยนนามสกุล คุณแต่งงานแล้วเหรอ?
ฉัน 18 เขา 28 แล้วพบว่ามันห่างไป
ฉันจะไม่ขายบ้านหลังนี้ให้คุณ
ผมเข้าใจ
ขอบคุณที่ให้เวลา
- เปิดไม่ออก - ใช่
- ผมขอโทษมากเลย - ไม่เป็นไร ช่างมัน
- ไม่ ผมต้อง - ไม่ต้อง ไปเถั่อะ
- แต่ว่า... - ไป
ในสภาพนั้น คนส่วนใหญ่ จะยอมแพ้หรือผละไป
แต่เอ็ดเวิร์ดไม่ใช่คนส่วนใหญ่
พอแล้ว!
สองสาวนั้นสัยต่างกันแต่...
ใช้ขาคู่เดียวกัน
แต่ละเดือน มีด?ที่ต้องซ่อมเพิ่มขึ้น...
แล้วซากบ้านก็เปลี่ยนสภาพจนจำไม่ได้
ที่สนุกที่สุดคือตอนคิดมุขใหม่ๆ
ก่อนแฝดสาวไปถึงฮาวาน่า...
เราก็ได้โชว์ชุดใหม่ ใช้แค่กรับกับหีบเพลงปาก
- เอาล่ะครับ - ไว้ที่นี่เลยก็ได้ค่ะ
ไม่
ไม่เป็นไร
ไม่ต้องอาย ผมผิดเองที่ทำให้คุณคิด...
ผมรักเมียผม
ฉันรู
ตั้งแต่แรกพบจนตายจาก...
ขอมีเธอคนเดียว
โชคดีจัง
ผมเสียใจ เจนนี่
เดี๋ยว เอิดเวิร์ด
"ใบโอนกรรมสิทธิ์"
วันหนึ่ง เอ็ดเวิร์ด บลูมก็จากไป...
ไม่กลับมายังเมืองที่เขา ช่วยรักษาไว้อีกเลย
ส่วนผู้หญิงคนนั้น...
ลือกันว่าเธอกลายเป็นแม่มด...
แถมเสียสติด้วย
เธอกลายเป็นตำนานรายใหม่
และเรื่องก็จบลงตรงที่มันเริ่มขึ้น
เป็นได้ไง ตอนนั้นแม่มดแก่แล้ว...
พ่อยังเด็ก
เป็นได้ ถ้าเธอคิดแบบที่พ่อเธอคิด
สำหรับเขา มีผู้หญิงแค่สองคน
แม่เธอ...
กับคนอื่นๆ
แล้ววันหนึ่ง...
ฉันก็พบว่าฉันรักคนที่ไม่มีวันรักฉันได้
ฉันหลงอยู่ในเทพนิยาย
ไม่รู้ฉันควรบอกเธอรึเปล่า
ดีแล้ว ผมอยากรู้...
ผมดีใจที่ได้รู้
ฉันอยากเป็นคนสำคัญของเขาเหมือนเธอ
แต่ฉัน...
แต่ไม่มีวันที่ฉันจะเป็นได้
ฉันแค่ฝันไป
ส่วนชีวิตอีกด้านของเขา เธอ...
เธอคือความจริง
แม่ครับ?
โจเซฟีน?
วิล!
เกิดอะไรขึ้น?
พ่อเส้นเลือดในสมองแตก
ท่านอยู่ข้างบนกับแม่และหมอเบนเน็ต
ท่านจะเป็นอะไรมั้ย?
ฉันไม่ควรจะอยู่...
ที่นี่กับเขาใช่มั้ย เผื่อว่า...
ถ้าเขาฟื้น ฉันน่าจะอยู่กับเขา
ผมอยู่เอง
แม่กลับบ้านกับโจเซฟีนเถอะ คืนนี้ผมอยู่เอง
- ได้มั้ยคะ? - ได้
วิล โทรหาแม่นะ ถ้า...
ครับแม่ ผมจะโทร
- แม่อยากอยู่กับพ่อสักครู่มั้ย? - จ้ะ ขอบใจ
ฉันดีใจนะ ที่ไม่มีฉากคุยความในใจกัน
ฉันละเบื่อสุดๆ...
เวลาญาติๆฟูมฟาย กับคนที่ไม่รู้สึกตัวแล้ว
นั่นข้อดีของเรา
พ่อกับผมไม่เคยคุยกัน
พ่อเคยเล่าเรื่องวันที่เธอเกิดมั้ย?
เล่าพันครั้งแล้วครับ ปลาใหญ่ที่ไม่มีใครจับได้
ไม่ใช่เรื่องนั้น เรื่องจริง เขาเล่ารึเปล่า?
เปล่าครับ
' ถ ' แมเธอมาถงร.พ.ราวบายสาม
เพื่อนบ้านขับรถมาส่ง เพราะพ่อเธอไปเดินสาย...
ในวิชิต้า
เธอเกิดก่อนกำหนดหนึ่งอาทิตย แต่ไม่มีปัญหาอะไร
ทุกอย่างเรียบร้อย พ่อเธอเสียใจที่ไม่ได้อยู่ด้วย
แต่สมัยนั้น ไม่นิยมให้ผู้ชายเข้าห้องคลอด...
จะอยู่หรือไม่อยู่ ก็คงไม่ต่างกัน
นี้เรื่องจริงสำหรับวันเกิดของเธอ
ไม่่มีอะไรตื่นเต้้นซักนิด
ถ้าฉันต้องเลือกระหว่างเรื่องจริง...
กับเรื่องแต่งที่มีปลากับแหวน...
ฉันคงเลือกเรื่องสนุกนั้น
นี้แค่ความคิดฉันนะ
ผมชอบเรื่องที่หมอเล่านะ
พ่อ?
พ่อครับ จะให้เรียกพยาบาลมั้ย?
พ่อจะเอาอะไร? จะให้ผมทำอะไร?
ดื่มน้ำมั้ย?
ดื่มน้ำมั้ยครับ?
ี่ ่ ้ ทแมนา
แม่น้ำ?
บอกพ่อที มันเกิดยังไง?
อะไรเกิดยังไง?
พ่อตายยังไง
ภาพที่พ่อเห็นในแก้วตาน่ะเหรอ?
ผมจะรู้ได้ไง พ่อไม่เคยเล่า
ก็ได้ๆ ผมจะลองดู
แต่พ่อต้องพูดก่อนว่ามันเริ่มต้นยังไง
อย่างนี้
ได้ ได้ครับ
้ เวลาเชา...
พ่อกับผมอยู่ในร.พ. ผมผล็อยหลับไป แล้วตื่นขึ้นมา...
แล้วก็เห็นพ่อ พ่อดูสดชื่นขึ้น
พ่อ?
พ่อดูแปลกไป
- พ่อครับ? - ออกไปข้างนอกดีกว่า
ผมตอบว่า...
พ่อไปไม่ได้
เอาเก้าอี้เขึ้นมา
เร็ว เวลาเราน้อย
พ้นคืนนี้แล้วเราจะปลอดภัย
เราเอาเก้าอี้เข็นมา...
- เร็วอีก! - พากันหนีออกจากร.พ.
วิล ทำอะไรกันนี่?
หมอเบ็นเนตต์เขามาขวาง
- ยาม จับไว้ - เราโกยแน่บไปตามทางเดิน
เจ้าหน้าที่วงตามมา
แม่กับโจเซฟีนมาพอดี
ไม่มีเวลาอธิบาย ขวางพวกเขาไว้ก่อน
เราลิ่วออกไปหน้าตึก...
รถแดงคันเก่าของพ่อจอดอยู่ แต่มันใหม่เอี่ยม
ผมอุ้มพ่อขึ้นมา...
ตัวพ่อเบาหวิว เบาจนไม่รู้จะอธิบายยังไง
ปล่อยไว้ ไม่ต้องใช้มันแล้ว
น้ำ ขอน้ำ
- เราจะไปไหน? - แม่น้ำ
เราหลบรถั่ติดไปทางเกลนวิลล์...
เพราะพวกคุณป้าที่ไปโบสถ์ ขับรถยังกับเต่า
และแล้วขณะที่เรามาถึ่งริมแม่น้ำ...
เขามาแล้ว!
เราเห็นทุกคนรออยู่ที่นั้น
ผมหมายถึง...
ทุกคนเลย
มันช่างเหลือเชื่อ
นิยายชีวิตพ่อ
ที่แปลกคือไม่มีใครหน้าเศร้าเลย
ทุกคนดีใจที่ได้เก็นพ่อ...
และได้มาส่งพ่อ
่ ้ ลากอนทุกคน ลาแลว ลาจาก
หญิงสาวในสายน้ำของฉัน
พ่อกลายเป็นสิ่งที่พ่อเคยเป็นตลอดมา
ปลาใหญ่มันมา
มันเกิดขึ้นแบบนี้ละครับ
ใช่
ใช่จริงๆ
แม่ครับ?
คุณคงเคยฟังโจ๊กเก่า ที่เล่าซ้ำซากจนเลืกขำมั้ย?
แล้วฟังอีกที จู่ๆมันก็ใหม่ขึ้นมา
จนคุณนึกได้ว่า ฟังครั้งแรกสนุกแค่ไหน
แล้วท่านก็สู้กับยักษ์สูง 1 เมตร!
- ไม่เชื่อ! - พ่อฮะ ถูกมั้ย?
ใช่ลูก
บอกแล้วเขาเป็นยักษ์
นั่นอาจเป็นมุขสุดท้ายของพ่อผม
เล่าเรื่องจนตัวเองกลายเป็นเรื่องเล่า
เรื่องเหล่านี้ไม่ตายตามพ่อ
ด้วยเหตุนี้ชีวิตพ่อจึงเป็นอมตะ